’t Haike wol mèt vastenaovend mèt z’n Trùike nao Mesjtreech en zoe trok hieë dan van laer es ‘ne goje “kleinderaer” a-lèh ’t koes neet lúkke, wat ‘r oûch mer deeg opins bloos hieë dan op z’n toêt kom estebleef Mesjtreech toch oêt refrein: Kom nao Keer m’n Trúike, – kom nao Keer! Deej sjpas…
Vergoedingsbedrag openbaar aanbesteed….. Bij het doornemen van archiefbescheiden uit de negentiende eeuw komen we regelmatig stukken tegen over zwakbegaafden of personen die op latere leeftijd geestelijk in de knoei raakten of dement werden. Het leven van deze kanslozen was in die tijd doorgaans een aaneenschakeling van ellende. In deze bijdrage schetsen wij het leven van…
In de vorige Keerder kroniek was op bladzijde 180 bij de plaatselijke benaming de Hel sprake van een paard dat plotsklaps in de grond verdwenen was. Het verhaal van het verdwenen paard deed vaker de ronde, maar werd meestal afgedaan met: “Het zal wel een sterk verhaal zijn”. Na het verschijnen van de vorige Kroniek…
In deze rubriek roepen wij herinneringen op aan een persoon uit ons dorp, die hier in het nog niet zo lange verleden leefde en werkte. Ditmaal hebben wij het over Arthur Schreurs, in onze dorpstaal bekend als Thuur va Bâltsje. Deze benaming is niet gerelateerd aan zijn vader doch aan zijn grootvader Baltus Schreurs. Thuur…
Wie zich tegenwoordig binnen Cadier en Keer wil verplaatsen van het ene naar het andere punt, moet een ware slalom-kunstenaar zijn om ongeschonden zijn bestemming te bereiken. Dat was in 1940 wel even anders. Welgeteld zes inwoners konden zich eigenaar noemen van een auto, althans volgens een opgave van de burgemeester. De gelukkigen waren: 1.…
“Goej nog ’n sjöp sjlaâm op ’t vuur” Vorige artikelen over het Keersj dialek waren voornamelijk gewijd aan de spelling. Nu gooien we het eens over een andere boeg en verplaatsen de aandacht naar dialectwoorden. Vaak zijn het woorden die we tegenwoordig niet meer gebruiken, omdat ze niet meer nodig zijn. Gelet op de tijd…
